Blog


De Steenuil (augustus 2016)


Klik op foto's voor groter beeld

Terug naar blog
Uilen zijn vogels die veel mensen tot de verbeelding spreekt. Geruisloos vliegen ze door de donkere nacht op zoek naar voedsel. Een fantastisch schouwspel wat aan veel mensen voorbij gaat. Middels dit blog wil ik u laten meekijken in het leven van de Steenuil.

De Steenuil is de kleinste van alle uilen in Nederland. Zijn gele ogen verraden dat de Steenuil ook heel goed overdag kan vliegen/jagen. Hoe donkerder de ogen van een uil hoe meer het een nachtjager is. Zo is de ransuil, oranje ogen, een echte schemerjager en de kerkuil, zwarte ogen, een echte nachtjager. Buiten dit feit om is het natuurlijk wel zo dat al deze uilen ook echt in de nacht jagen. De Steenuil is een honkvaste uil, wat betekend dat hij het hele jaar in en om het broedterritorium te vinden zal zijn. In het vroege voorjaar, kan je de duidelijke territoriumroep van de mannetjes horen. Het geluid klinkt een beetje hetzelfde als het miauwen van de kat. Nadat het paartje de balts periode heeft afgerond kan de eileg beginnen, waarna het vervolgens zo'n 4 weken wachten is voor de jongen uitkomen. De Steenuil eet graag muizen, kevers, wormen en insecten zoals, motjes, maar ook larven.

Afgelopen winter had ik het geluk dat ik samen met een bevriend fotograaf, Eddy, op een boerderij in Achterveld een torenvalkkast en een steenuilkast kon plaatsen. Er waren in de loods al braakballen gevonden van Steenuilen en Torenvalken. De kans op broedsucces in de kasten was dus erg groot. Tegelijkertijd hebben we een paardenkar helemaal aan de binnenkant bekleed met camouflage en deze neergezet op gepaste afstand van de Torenvalkkast. Vanuit deze kar konden we dan foto's gaan maken van de Torenvalken. Nadat Eddy na de eerste keer fotograferen bij de torenvalk mij vertelde dat de Steenuil regelmatig in de vroege ochtend op een paal zat vlak voor de kar gingen bij de alarmbellen rinkelen. Ik zag een mogelijkheid om de Steenuilen te fotograferen. Ik heb het tijdens het broeden laten rusten, maar nadat de jongen waren uitgekomen ben ik zeer regelmatig een kijkje gaan nemen. Op 8 juni ben ik 's avonds rond een uur of zes in de kar gaan zitten. In eerste instantie leek alle hoop die ik had vervlogen, maar na zo'n 3 uur wachten kwam daar toch de Steenuil aangevlogen en nam plaats op de paal in het weiland. Wat was ik blij toen ik mijn eerste foto's maakte van deze prachtige vogel.

Terug naar blog