Blog


Het Edelhert


Klik op foto's voor groter beeld

Terug naar blog
Het is maandag 7 oktober, de wekker gaat 5 uur af. Na een kopje koffie stap ik de auto in om weer eens naar Duitsland af te reizen voor een shoot van de Edelhertenbronst. Het was al weer twee jaar geleden dat ik hier ben geweest. Iedereen moet werken, dus deze keer ga ik lekker alleen. Na een rit van anderhalf uur kom ik aan bij het park. Het zit nog dicht, maar als ik de auto uitstap hoor ik in de verte de herten al volop burlen. Ik wacht op 'Muti', de vrouw die de kiosk beheerd, tot zij het park open doet voor me. Stipt 7 uur is ze er. Ik kan het park in lopen, helemaal alleen. Het is nog schemerig en buiten de bronstgeluiden, is het er heerlijk rustig. Ik besluit om rustig het bos in te lopen en me te positioneren op een heuvel. Deze heuvel ligt op de route die de herten elke dag lopen. Twee jaar geleden had ik hier ook al een prachtige ontmoeting met een roedel en een groot plaatshert.
Langzaam maar zeker begint het licht te worden. Zittend in de dekking hoor ik links van mij het mannetje volop burlen. Even later verschijnen de eerste hindes boven op de heuvel. Op een meter of 20 voor me lopen enkele minuten later een stuk of 20 hindes met daar omheen het plaatshert. Dit hert laat duidelijk horen wie er de baas is.

Terug naar blog